ฐานที่ ๕ : ภาวนารักษาใจ (ชีวิตกับความรัก) โดย พระอาจารย์วุทธ สุเมโธ พระวิทยากรกระบวนธรรม สถาบันพัฒนาพระวิทยากร กำลังศึกษาระดับปริญญาเอกหลักสูตรสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬา ฯ

ความหมายของความรัก แบ่งได้เป็น ๒ จำพวกง่ายๆ ดังนี้

          ๑.พวกรักแล้วมือบอด ธรรมชาติของความรักแล้วเกิดทุกข์ พระพุทธศาสนาจึงสอนว่า ความรักคือความทุกข์ เพราะว่ารักแบบราคะ รักแบบลุ่มหงมัวเมา หน้ามือตามัว ไปตามอารมณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น จนมองไม่เห็นเหตุผล หรือความเป็นจริง ซึ่งความหมายของคำว่า ความรัก หรือ LOVE ในภาษาอังกฤษที่ว่า

L = Lake of sorrow ทะเลทราบแห่งความเคร้าสุด

O = Ocean of tear มหาสมุทรแห่งน้ำตา

V = Velley of death หน้าผาแห่งความตาย

E = End of life จุดสุดท้ายของชีวิต

          ๒.พวก รักแล้วตาสว่าง พระพุทธศาสนาสอนความรักแบบนี้ว่า เป็นความรักที่ทำให้เราเข้าใจตัวเองและผู้อื่น เป็นความรักแบบเมตตาเป็นความรักแห่งการเสีบสละ ความรักแห่งการให้อภัย ความรักในความดี และยอมทุ่มเททั้งชีวิตจิตใจเพื่อรักษาไว้ ตรงกับคำว่า LOVE ในภาษาอังกฤษ มีความหมายดังนี้

L = Light of life แสงสว่างแห่งชีวิต

O = Oxygen of mind อากาศของใจ

V = Vitamin of soul ยาบำรุงแห่งจิตวิญญาณ

E = Energy of spirit พลังงานแห่งชีวิต

          สรุปได้ว่า ความรักมี ๒ แบบ คือ รักแล้วมืดบอดค คือ รักแบบราคะ หรือสิเนหะ กับรักแล้วตาสว่าง คือ รักแบบเปมะและเมตตา ฉะนั้น ชีวิตเราเมื่อเริ่มต้นและสรุปด้วยความรักแต่อยู่ที่เราอยากให้ความรักนั้นเป็นความรักแบบไหน หากเราใช้ชีวิต แล้วพบเจอความรักที่คนอื่นมีให้ ก็ขอให้พิจารณาให้ถ้วยถี่ว่า นั่นคือ ความรักแบบไหน ถ้ารักแล้วทุกข์ก็จงละทิ้งเสียไป แต่ถ้ารักแล้วมีความสุขทั้งเราและผู้อื่น นั่นจึงจะเป็นความรักที่ถูกทาง

“รักที่เกิดจากให้โดยไม่ขอ รักจะก่อประโยชน์อันยิ่งใหญ่

ยิ่งให้เขา เรายิ่งสบายใจ ใครไม่เคยให้ใครลองให้ดู”

…………………………………………………………………………………………………

           โครงการฝึกปฏิบัติธรรมออนไลน์ “กิจกรรมปฏิบัติธรรมพัฒนาจิต ชีวิตและปัญญา” คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ชั้นปีที่ ๑ และชั้นปีที่ ๒ จำนวน ๖๘๕ คน จัดอบรมในรูปแบบออนไลน์ผ่านโปรแกรม Zoom วันที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๖๔ กิจกรรมเสริมความเป็นครู หลักสูตร ๑ วัน